اینسټاین سوسیالیستي فکر ته متمایل و او دغه فکر یې ځکه خوښولو چې ټولنیز عدالت قایموي. نوموړي به ویل چې سوسیالستي اقتصاد او سیاست تر یوه حده خوښوي او په دې شک لري چې کپیټالیزم دې د ملتونو اړتیاوې پوره کړی شي. په ۱۹۴۵ کال کې اینسټاین د «آیا په سوسیالستي نظام لرونکو هېوادونو کې فردي خپلواکي شته ده؟» تر عنوان لاندې مقاله کې په کپیټالیزم انتقاد وکړ، «کپیټالیزم په حقیقت کې څه دی؟ هغه نظام دی چې په هغه کې د تولید اصلي منابع لکه ښاري ملکیتونه، د اوبو، سون توکو، برېښنا او د لیږد را لیږد سرچینې او ستر صنعتي ښارونه د اقلیت ښاروندانو په لاس کې وي. له تولید څخه یې موخه دا ده چې په زیاته پیمانه ګټه د پانګهوالو جیبونو ته لویږي نه دا چې (کالي) په عادلانه توګه د خلکو ترمنځ وویشل شي». اینسټاین له دې مخکې په ۱۹۳۲ کال کې لیکلي وو «پانګه، ولو که په هره اندازه وي د انسانیت په ارتقا کې ونډه نلري، حتی که د زحمتکش کارګر په واک کې هم وي». ۱۵ کاله وروسته له انتظار پرته نوموړي اعلان وکړ چې د تکنالوژۍ پرمختګ بیکاري زیاتوي. ده ویل چې «طبقاتي توپیرونه باید له منځه لاړ شي» او دا هغه ادعا ده چې سوسیالیزم یې هم لر...