تر ټولو مشهوره آسماني انځور یعنې
ستر ییږ (دُب اکبر) له نن څخه دوه زره کاله مخکې هم کټ مټ په همدې شکل و. اما پام
مو وي چې ثابت ستوري یا ثوابت غیرمتحرک نه دي، بلکې په بېلابېلو جهتونو حرکت کوي،
خو له دې چې زموږ څخه یې واټن ډېر لرې دی، نو زموږ عمر بسنه نه کوي ترڅو د دوی
حرکت په سترګو ووینو. ان په یوه زر کلنه دوره کې د دوی حرکت نشي احساسېدلی. یعنې ممکن
سلزره کاله وروسته زموږ نسلونه دغه اسماني انځورونه چې نن یې موږ پېژنو، په زحمت
ووینو او وپېژني، بیخي داسې لکه نئاندرتال ته چې ستر ییږ اسماني انځور له نن څخه
بیخي بدل ښکاریدو. نئاندرتال د لومړنیو دورو وحشي او په مغارو کې میشت انسان و. کله
کله داسې هم پيښیږي یو ستوری چې پخوا کم نوره و د خپل عمر په پای کې چاودنه کوي او
د یوه څه وخت لپاره ډېره روښنايي خپروي. دغه پدیدې ته سوپرنووا چاودنه وايي. په دې
اساس دغه چاودلی ستوری د ډېرې روښنايۍ په خپرولو سره د لنډ وخت لپاره د اسماني
انځور شکل بدلوي. د دې ترڅنګ د اسماني انځور له مخې د یوې سیارې تېریدل او یا د
یوه لکۍلرونکي پیدا کېدل هم د اسماني انځور شکل بدلولی شي. صناعت هم د اسماني
انځورنه له ګواښ سره مخ کړي، مثلاً سپوږمکۍ هم کېدی شي نږدې راتلونکي کې د ثابت
ستورو نظم له منځه یوسي.
من و ژاله سرمست محصل فزیک-نجوم پوهنتون (یل)، به نماینده ګی از انجمن نجوم افغان در مورد فعالیت های این انجمن در برنامه صبح بخیر تلویزیون ملی دعوت شده بودیم. حین قدم زدن در دهلیزهای رادیو تلویزیون یادم آمد که همین دیوارها، باری صدای پای هنرمندان شقیقه درشت و حنجره طلایی همچون احمدظاهر و ممثلین خوش سیما و قد بلند همچون فضل رحیم سیلی و رهبران عدالتپسند و وزیران کارکن ایشان را انعکاس داده و امروز صدای پای من را منعکس میکند. شانه هایم را زیر بار ګران احساس میکردم و سخت زیر تاثیر بودم. احساس میکردم کاری میکنم که اصلا از توان پوره نیست. چون همین سټیشن پنجاه سال قبل به فضا نشینان پیام های کِشت، محبت و خنده ممثلین را ارسال مینمود، درین روزها پیام های کُشت، نفرت و ګریه های مجروجین را ارسال مینماید. ما چقدر به عقب رفتیم... ما چقدر به عقب رفتیم

نظرات
ارسال یک نظر