که د سپوږمۍ سطحې ته یو ځغلنده نظر واچوو نو و به وینو چې زموږ دغه تر ټولو نیږدې فضايي ګاونډی تیاره سمندرونه (تیاره سیمې) او د اور غورځونکو سوريو درلودونکې، لوړې برخې لري. پخوا انسانان په دې اند و، چې سپوږمۍ د ځمکې په څېر سمندرونه او لویې وچې لري، خو نن پوهیږي چې په سپوږمۍ کې اوبه او هوا نشته. هغه څه ته چې اصطلاحاً د سپوږمۍ سمندر وایو، په واقعیت کې د تیږو سترې سطحې دي چې له اورغورځنې پاتې شوي دي. دغه تیږې د اور غورځونې وروسته په مذاب ډول د سپوږمۍ پر سطحه د سپوږمۍ روښانه برخو ته روانې وي تر څو چې سړې شوې، منجمدې شوې او ودرېدې. په وچو سیمو کې کولی شو د اورغورځونې زرګونه ستر او واړه سوري ووینو. د سپوږمۍ په تیاره سیمو کې، د اورغورځوني سوري ډېر کم دي. د دې ترڅنګ، د سپوږمۍ سطحه لوړ غرونه، اوږدې درې او ژورې شیلې هم لري او د سپوږمۍ ډېر اورغورځوونکي سوري نوراني تشعشعات خپروي.
من و ژاله سرمست محصل فزیک-نجوم پوهنتون (یل)، به نماینده ګی از انجمن نجوم افغان در مورد فعالیت های این انجمن در برنامه صبح بخیر تلویزیون ملی دعوت شده بودیم. حین قدم زدن در دهلیزهای رادیو تلویزیون یادم آمد که همین دیوارها، باری صدای پای هنرمندان شقیقه درشت و حنجره طلایی همچون احمدظاهر و ممثلین خوش سیما و قد بلند همچون فضل رحیم سیلی و رهبران عدالتپسند و وزیران کارکن ایشان را انعکاس داده و امروز صدای پای من را منعکس میکند. شانه هایم را زیر بار ګران احساس میکردم و سخت زیر تاثیر بودم. احساس میکردم کاری میکنم که اصلا از توان پوره نیست. چون همین سټیشن پنجاه سال قبل به فضا نشینان پیام های کِشت، محبت و خنده ممثلین را ارسال مینمود، درین روزها پیام های کُشت، نفرت و ګریه های مجروجین را ارسال مینماید. ما چقدر به عقب رفتیم... ما چقدر به عقب رفتیم
نظرات
ارسال یک نظر